Geworteld in het wilde, gedragen door herinnering

Ik ben Sita. Ik beoefen de oudste ambachten die de mensheid kent — huiden looien, werken met been en hout, dingen maken zoals onze voorouders het deden. Elke huid waarmee ik werk is een geschenk van een dier, bewaard door wat de natuur biedt. Schors, hersenen, rook. Geen chemicaliën, alleen geduld en respect. Ik geloof dat deze oude kennis stil in ons allemaal leeft — een herinnering aan hoe we ooit warm bleven, mooie dingen maakten en dicht bij het land leefden. Mijn wens is om die herinnering te wekken, door de dingen die ik maak en de verhalen die ik deel. Ik hoop dat je deze stukken met trots draagt, ter herinnering aan het dier dat het materiaal gaf en de natuur die het hielp bewaren.